Blogger news

όνειρα που κοιμούνται

εποίησε ο δείμος του πολίτη την Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2013 | 7:44 μ.μ.

Στη βροχή πλέκω όνειρα,
σε νοτισμένα τζάμια
με ξυράφι χαράζω
τις ουτοπίες μου,
αγκομαχώντας από τον πόνο
με το αίμα μου λασπώνω ελπίδες απατηλές.
Στο φως του φεγγαριού
το μαγικό αδράχτι
κοίμισε τα οράματα
σα πρίγκηπας ακόμα
παλεύω μ' άγρια τριαντάφυλλα
στο κάστρο να τα φιλήσω.

Μα,
κεφάλια Ύδρας ονειρικής φυτρώνουν νέα
σαν κόψουν κάποιο
τα γυάλινα ακονισμένα δόντια..
Late Afternoon Dog House Cathedral in The Rain by Tom Everhart

2 σχόλια:

maviakoufetaria είπε...

Δήμο καλημέρα, θα σου μιλήσω απλά και ειλικρινά διαβάζοντας αυτό το ποίημα σχεδόν κάθε λέξη είναι μαχαίρι στην καρδιά! Σκληρός λόγος, το νόημά του όμως πέρα για πέρα αληθινό χωρίς να είναι απαραίτητοι υπερβολικοί συναισθηματισμοί. Πόσες φορές άραγε δεν το έχει δείξει η ιστορία αυτό; Να ''λασπώνεις με το αίμα σου ελπίδες απατηλές'', να κόβεις κεφάλια και να βγαίνουν ξανά κι άλλα.. Τα όνειρα δεν πέθαναν, κοιμούνται όπως λες κι εσύ..

ο δείμος του πολίτη είπε...

Το τελευταίο πράγμα που θα σκοτώσουν, κουφετάριέ μου, είναι τα όνειρά μας. Σαν τη Λερναία Ύδρα θα ξεπετάγονται νέα όνειρα...

αναζητάς ποίημα;

Σε μια τόσο δύσκολη εποχή, η ποίηση οφείλει να μιλάει για τη ζωή των ανθρώπων και τις δυσκολίες, τα βάσανα της κοινωνίας κι όχι να κρύβεται στη σιωπή της αναγνωσιμότητας.

Το ιστολόγιο τούτο αποτελεί τον εναλλακτικό χώρο των ποιητικών διαδρομών του δείμου του πολίτη. Στόχος είναι εδώ να δημοσιεύονται όλες οι ποιητικές αναζητήσεις, πρωτόλειες, πρόχειρες ή ολοκληρωμένες.

Μέσα από μία διαφορετική, πειραματική γραφή μπορούμε να μιλήσουμε για όσα μας απασχολούν.

γίνετε μέλη του ιστότοπου

αρχείο

-->